Χρώμα Αμοργού
Κάτι περίεργο συμβαίνει με την Αμοργό: καθώς την πλησιάζεις αισθάνεσαι ότι φτάνεις στη Γη της Επαγγελίας...
Νιώθεις ότι φτάνεις σε έναν τόπο χωρίς γεωγραφικές συντεταγμένες, που αν θελήσει, θα σου αποκαλυφθεί και αν όχι, θα τον προσπεράσεις σα να μην υπήρξε ποτέ στο χάρτη. Το μακρόστενο σχήμα της και το βραχώδες έδαφος επέβαλε την ανάπτυξη δύο λιμανιών: τα Κατάπολα και την Αιγιάλη. Γύρω από αυτά τα λιμάνια χτίστηκαν οικισμοί, συνήθως μακριά από τα βλέμματα των επίδοξων κουρσάρων. Λαγκάδα: Κατάλευκα σπίτια, μπουγάδες στις βεράντες, βουκαμβίλιες παντού και λίγοι κάτοικοι που, με τα επαγγέλματά τους (γιατρός, φουρνάρισσα, εστιάτορας), κρατούν ζωντανό το χωριό.
Θολάρια: Το πιο εναλλακτικό χωριό της Αμοργού. Το καλοκαίρι ζωντανεύει χάρη στα ταβερνάκια του. Παρατηρήστε τις ζωγραφιές στα σοκάκια, οι οποίες αναδεικνύουν τις καλλιτεχνικές ανησυχίες των ντόπιων!
Αιγιάλη: Τα ξενοδοχεία, το κάμπινγκ και όλες οι επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης δίνουν άλλο τόνο σε αυτό το λιμάνι, που αποτελεί ιδανική αφετηρία για εξορμήσεις στο νησί. Είναι διάσημη για τα after beach bars της στα οποία ξημερώνονται οι περισσότεροι επισκέπτες. Χώρα: Αν και δεν είναι παραθαλάσσια, αποτελεί αναμφίβολα τον ομορφότερο οικισμό και το σημείο συνάντησης των κατοίκων της Αμοργού. Όλα τα σπίτια έχουν χτιστεί γύρω από το κάστρο, το οποίο τη νύχτα φωτίζεται. Οι περισσότεροι συμφωνούν ότι η «μαγεία» της Χώρας είναι οι πλατείες της, τα ζαχαροπλαστεία και τα ρακόμελα. Οι νύχτες εδώ δεν είναι τόσο έντονες όσο στα δύο λιμάνια, ωστόσο υπάρχουν μπαράκια με alternative στιλ και πολλούς φαν.
Κατάπολα: Το κεντρικό λιμάνι, με δωμάτια, καφετέριες, ταβέρνες, clubs και μια περαντζάδα για ρομαντικές απογευματινές βόλτες. Αρκεσίνη: Το λιγότερο προβεβλημένο κομμάτι της Αμοργού, ένας οικισμός με διάσπαρτα σπίτια που περιβάλλεται από καλλιεργήσιμη γη και εξαιρετικές παραλίες.
Μονή Χοζοβιώτισσας: Χτισμένη στην άκρη ενός γκρεμού, ιδρύθηκε τον 9ο αιώνα και πήρε την ονομασία της από τη Χόζοβα της Παλαιστίνης, από όπου και φυγαδεύτηκε η εικόνα της Παναγίας που φιλοξενεί. Οι μοναχοί υποστηρίζουν ότι η εικόνα φυγαδεύτηκε με μια βάρκα, η οποία προσάραξε στην Αμοργό, ενώ μια δεύτερη εκδοχή μπλέκει άραβες μοναχούς οι οποίοι ανέλαβαν να την προστατέψουν και να την κρύψουν σε ένα ασφαλές σημείο. Ο θρύλος αναφέρει ότι αρχικά η Μονή ήταν να χτιστεί αλλού, ωστόσο ό,τι χτιζόταν την επομένη γκρεμιζόταν, μέχρι που η ίδια η Παναγία πήρε τα εργαλεία του πρωτομάστορα και τα τοποθέτησε στον γκρεμό υποδεικνύοντας τη σημερινή της θέση. Πάντως, πέρα από τις μυθοπλασίες που την περιβάλλουν, η Χοζοβιώτισσα προσφέρει μια μαγευτική θέα στη θάλασσα που δικαιολογεί τον τίτλο «απέραντο γαλάζιο»! Ακόμα και αν ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας παντελόνια (οι άντρες) και μακριές φούστες (οι γυναίκες), οι μοναχοί θα φροντίσουν για τη σεμνή σας εμφάνιση.
Για μπάνιο: Στην Αγ. Άννα, στον Άγ. Παύλο, στην Καλοταρίτισσα, στα Παραδείσια, στο Μούρο και στα Κατάπολα και στην Αιγιάλη, όπου η θάλασσα είναι κάθαρη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου